Seite:Siebs Johannsen Lustspiele 1898.djvu/22

    Faan Wikipedia
    Bi't efterlukin as noch ei ales klaar wurden.

    18
    In gb. jüstëí* medai fing hi en brêf, en jüstëraufönër
    löp 'ër di hílë tii° ön skínkömër en snakët aldërt bi höm
    salëf . .
    Gor. bi höm salëf? hö hö hö, da lírt 'är noch
    tö pröst.
    Ingb. en`ys Wü nöchdërt fingën hëf, rcnp 'ër mi
    in ön koew en sëf, hi hei' mi wat tö síën.
    Gor. sei' 'ër da sin leks ek hen, wat 'er sa dàlk
    lírt hei? ' '
    Iugb. dêe kâm jüst hokën in, dêefôa kâm ër ek
    fan ñrt of.
    Gor. wat dit brêf bëdydët? entwefër hêi' ër
    noch en mêdáljë fingën of uk es ër gör tö foeger wëlët
    of . . .
    Ingb. ik Wêt ek, hui' dü spösë kenst; mi brakt dit
    haft fôa wíënwunhëf. got wêt, wat dit brêf ungk jit fôa
    kemër mökë ken! dat et nönt gufs es, hö ik al morkën.
    Gor. têf man, sa slim es dit lung ek, min lef
    hartjën; (hi sırekı ner önër ken) öm es dach uk ek me
    'n dumbydël klopët! ik wêe jüharëfst, jar ik t' hüs
    raisët, jens ön dit warmtê-têödër ön Hamborich tö
    kumêdi. Dêe sög ik en stek spölin fan tan jung
    liërën, wat aí'küi°ëı° noch hö wül, man fôa di föíer
    ek fo möst. Maıı dêe skut jens sen heí', wat jat fôa
    knêp brükt, om höm dêetö bëwêget tö fon! jat trakët
    höm sa lung ombi noes, di ôal grisgröm wôf tölêst
    sa wuk ys smelt bötër. Sa wel wat dit uk mökë,
    min dôdjën, me jü föfër. Ik trêi' híl infach fôa
    höm hen en si: „naibëı°, i mut et mi ek fôa ünguf
    nem, man i mai nü blíi° of bistër í`ıi°: -- ik ken ek
    sönër jü fömën lefë, en jü ek sönër mi, wat pasë töhop
    ys öst üp bôtërskif.“ En sei' °ër da jit nôn, da. . . .