Seite:Uald Söldring Tialen.pdf/13

9

waaret. Ja soong en daanzet aaft ön jaar Hüüsing, en
bi Muunskiin üp jaar Hooger of Hüüsing ; man ja aað-
bert litjet, wiar falsk, en stjalt al hur ja wat faa küð,
sagaar Jungen en deilk Wüfhaud. Diarom maast de
Friisen diar nei bi de Hiið uunet, altid waaken Oogen
haa, en üppasse, dat jaar Wüffen en Faamnen ek stää-
len of jaar Jungen ek forweghselt waað fan de Önder-
eersken – sa näämt em danen, diar önđer de Öörd
ön de de Hooger uunet. – De Enkelten, diar ön de Bos-
ker en eeðert ön de Hüüsing jam aphölð, waað Pük-
ken näämt; en Liigning bi Nuuðuast Brääderep jit eeðer
jam jit Pükdääl. – Ja wiar üððers alte maal Heiden,
küd hexe en forwandelt jam aaft ön Müs en Podden
eeðer de ualð Fortellings. Ja hed en aparte Spraak,
man hat skintj, üs wan ja eðert fuul fan de Sölðring
of Friisisk Spraak önnoom; em käänt jit hok Spröö-
ken en Riimen fan jaaren, diar de Sölðring Jungen nü
brük bi jaar Spöllen.
   De Ebberst fan de Önđereersken jit Fin, hi uunet
ön de Reisehoog með üp de hoog Hiid twesken de trii
Nuudtäärper; man danen wiar de Tid jit ek, bluat hok
Hüüsing, diar nü Brääderep staant. Hat jit, diar wiar
jens en Wunterem trii jung Lid fan Fastlönd aur dit
Js kjemmen, diar Jes, Dorret en Jasper jit, ja hed
Brääderep bigendt tö beghen. Man sommen meen, dat
dit jens wessen wiar eeðer en Pest, diar üp Sölð fuul
Mensken en al de Nuuðböör olter jen Man weghraffet
hed. – Lik fuul hat es dagh jens ön ualding Tid
wessen.