Tau
Tau (2, röömsk II) as en natüürelk taal tesken ian an trii. Hat as en lik taal an uk en primtaal.
Nöömer
[Bewerke | Kweltekst bewerke]| Fering | Öömrang | Sölring | Halunder | Halifreesk | Mooring | Wiringhiirder | Karhiirder | Gooshiirder | * | Seeltersk | * | Frysk |
| tau taw |
tau | tau | tau | tweer twaane / taue |
twäär / tou | tweer twäne / tou |
twäir / tuu | tweer (Hoolmer) twäär (Hoorninger) twane / tou |
* | twäin / two | * | twa |
At taal tau (2) (röömsk: II) as en natüürelk taal an en nomer. Det as en lik taal an komt efter't nomer ian (1), man föör't nomer trii (3).
De Taal Tau (röömsk: II) es en natiirli Taal en en Nummer. Hi komt noa de Nummer Iaan en feer de Nummer Tree.
Ju taol taue (röömisk: II) is en natürlik taol än en nomer. Ju kamt eefter e nomer ian, man feer e nomer tree'e.
Bruk
[Bewerke | Kweltekst bewerke]
Jü tål tou (2) (aw Üüljfrasch: twā; röömisch: II) as en natöörlik tål än en numer. Jü as en lik tål än kamt eefter e numer iinj (1), ouers for e numer trii (3). Jü as uk en priimtål: dåt håt, dåt jü gruter as 1 än foon har seelew än foon 1 tu diilen as.
Brük
[Bewerke | Kweltekst bewerke]Wan et tål 2 as tåluurd tuhuupe ma en substantiiw brüked wårt, schäät dü aw't slächt åchte:
Jü tåål tou (2) (röömisch: II) äs en natörlik tåål än en numer. Jü äs en lik tåål än kamt eewer e numer iin (1), oors foor e numer träi (3).